Toplam 1 adet sonuctan sayfa basi 1 ile 1 arasi kadar sonuc gösteriliyor
  1. #1
    Nahit - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Buradamı: Nahit isimli Üye şimdilik offline konumundadır
    Üyelik tarihi : 11.Nisan.2009
    Mesajlar : 1,484
    Tecrübe Puanı : 0
    Array

    Platonizm (Platonculuk)

    http://combeki.com/images/yorumlarinizi_eksik_etmeyin.png

    ...
    Platonizm (Platonculuk)
    http://www.combeki.com/forum - Platonizm (Platonculuk)
    Platonizm ya da Platonculuk genel anlamda Platon'un kurduğu ve daha sonra takipçileri tarafından geliştirilen felsefe öğretisidir. Bu düşünce duyular dünyası ile gerçek dünya (idealar dünyası) arasındaki karşıtlığa dayanır.

    Öğrencileri Palton'un idealar kuramını geliştirmiş ve sistemli bir felsefe olarak kullanımlarıyla Platonculuk denilecek akım meydana gelmiştir. Antikçağ felsefesinin çeşitli dönemlerinde ve Rönesans felsefesinde yeniden meydana gelecek ve etkili olacaktır.

    Yeni platonculugun ilk örneği Antikçağ felsefesinin sonların dinsel düşünceyi felsefe temelinde kurmak isteyen girişimlerde görülür. Bunu kuran Plotinus'tur. Hem doğu hem de batı mistisizmlerinin kurulmalarını ve gelişmelerini derinden etkilemiştir. Rönesans felsefesinde ve sonrasında da yeniden belirecektir.

    Daha özel anlamda Platonizm Rönesans'ta Aristotalesçi skolastik felsefeye karşı gösterilen tepkinin Platon'a yönelik yoğun bir ilgiye dönüşmesiyle ortaya çıkan yönelimi adlandırır. Bu ilgi sonucunda 15. yüzyılda bir Platon Akademisi kurulmuştur.

    Platonizm Platon ve tilmizlerinin sistemi olarak da adlandırılabilir.

    Matematiğin kökeni sorununu Platon'un bu konudaki görüşlerine az çok yakın bir biçimde ele alan düşünce tarzı. (Platoncu matematikçi insan zihninin gelişigüzel bir icadı olarak değil de bu özlerin hassalarının aşamalı bir biçimde keşfi olarak görür. Nitekim Frege ve Gödel gibi matematikçiler bir tür platonculuğu savunmuşlardır.)

    Platonculuk Platon'un Diyaloglar'daki öğretiyi yorumlanarak onu çeşitli biçimler altında varlığını sürdürdü. İÖ III. ve II. yy.'larda Yeni Akademi (Arkesilas ve Karneades) stoacı dogmacılığa tepki olarak öğretiyi bir tür olasıcılık yönünde geliştirdi. Platonculuk bu haliyle Roma'da kendine çok elverişli bir zemin buldu. İÖ I. yy.'ın sonlarına doğru Atina ve İskenderiye'de aristotelesçilikten stoacılıktan özellikle de yenipythagorasçılık ve hermesçilikten etkilenen bir orta platonculuk gelişti. Böylece yeniplatonculuk için zemin hazırlanmış oldu (bu akımın öncüsü Sakkas asıl kurucusuyşa Plotinos'tur [İS III. yy.]). Porphyrios Iamblikhos Proklos ve Damaskios V. yy.'ın başlarına kadar bu okulun tanınmasını sağladılar. Öte yandan Kilise Babaları da yapıtlarında genellikle Platon'a başvurdular; hatta aziz Augustinus hiçbir pagan filozofun Platon kadar hıristiyanlığa yakın olmadığını söyledi (nitekim Augustinusçuluk aracılığıyla bir tür hıristiyan platonculuğu XVII. yy.'a kadar etkisini sürdürdü). Ortaçağ'da platonculuk canlılığını Bizans'ta korudu (Mikhael Psellos [XI. yy.] ve XV. yy.'ın başlarında Hermesçiliğin Orpheusçuluğun ve Pythagorasçılığın etkisinde bir platoncu akımı İtalya'ya sokan Getiistos Plethon olmuştur). Araplar da Platon'u okudular (ama Aristoteles'i daha iyi biliyorlardı) ve gerek İbn Gabirol gerekse yahudi kabalası Yeniplatonculuktan esinlendiler. Batı'da yalnızca Timaios okundu ve yorumlandı; XIII. yy.'ın öğreti alanındaki büyük sentezleriyse belli başlı kavramlarını Aristotelesçilikten aldılar. Bununla birlikte Chartres okulunun (XII. yy.) platoncu olduğu söylenebilir ve Dionysios Areiopagosçu ile Proklos'un XIV. yy.'da Me-ister Eckhart'ı ve Rheinlandlı mistikleri etkiledikleri kesindir. Ama Platon'a parlak bir biçimde yeniden bağlananlar XV. yy.'ın İtalyan daha doğrusu Floransalı hümanistleri oldu (Platon'un Bizanslı Yunanlılar tarafından getirilen metinleri Latinceye çevrildi).

    Rönesans'ın en ünlü platoncuları Nikolas von Kues Floransa Akademisi'ni yöneten Marsilio Ficino ve Pico della Mirandole'dir. XVI. yy.'da Patrizi Paracelsus Telesio Bruno Charles de Bouelles Yuda Leon gibi filozoflar; John Colst Thomas More Erasmus ve Lefevre d'Etaples gibi hümanistler platonculuğu benimsediler. Ficino'nun ortaya koyduğu "platonik aşk" kavramı şairlerin esin kaynağı olurken (Maurice Sceve Louise Labbe Spenser Michelangelo) platoncu ve yeniplatoncu metinler de Botticelli Raffaello Michelangelo gibi ressamları etkiledi. Modern fizik de platoncu matematikçilikle yeniden Kepler ve Galilei'ye bağlanarak Aristoteles'in niteliksel biliminden uzaklaştı.

    XVII. yy.'dan itibaren platonculuk Cambridge "platoncular"ı bir yana bırakılırsa bir akım olarak ortadan kalkmış olmakla birlikte bugün dahi birçok filozof üzerinde etkisini hissettirmektedir.








Konu Bilgileri

Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar

Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)

Sabit Etiketler

Bu Konu için Etiketler

Bu Konuyu Paylaşın

Bu Konuyu Paylaşın

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160